| Polski zołnierz | Czasopismo | Zdjęcie | Dokument | Gazeta | Film | Sprzęgło | Radio | Weteran | 1ePDPancerna | Zawartość |
Historia
W dniu 1 września 1939 roku jednostki niemieckie nagle przekroczyły zachodnią granicę Polski. Polska nieliczna, źle przygotowana i słaba armia została szybko zmuszona do odwrotu przez nieprzewidzane użycie silnych zmechanizowanych jednostek, które były wspierane przez znacząco przeważające siły powietrzne.
Los Polski został przypieczętowany w dniu 17 września, kiedy to sowieckie jednostki przekroczyły wschodnią granicę. Potem, jak armie niemieckie i sowieckie spotkały się wzdłuż wcześniej uzgodnionej linii (w sierpniu 1939 roku został zawarty pakt o nieagresji między Niemcami nazistowskimi i Związkiem Sowieckim) oraz po przełamaniu ostatniego polskiego oporu, rząd Polski i naczelne dowództwo udały się do Rumunii.
Razem z nimi odjechała także ostatnia część polskiej armii. Nie skapitulowano. Walka była kontynuowana poza Polską.
Poszukiwanie informacji o moim ojcu
Poprzez
Muzeum im. Generała Maczka w Bredzie otrzymałem adres Ministerstwa Obrony
Narodowej - Oddział Polski, gdzie są przechowywane wszystkie informacje o
polskich wojskowych.
Po wymianie kilku
listów i wysłaniu mojego aktu urodzenia oraz aktu zgonu mojego ojca otrzymałem
nie tylko informacje o jego wojennym losie ale także jeszcze
3 medale.
Po tej niespodziance była jeszcze jedna, ale o innym podłożu. Tak jak już poinformowałem na mojej pierwszej stronie, byłem przekonany, że mój ojciec walczyl w Afryce przeciw generałowi Rommelowi. Ale co wynikało z dokumentów otrzymanych z Anglii: Mój ojciec walczyl z generałem Rommlem przeciwko aliantom. Było to spowodowane następująca przyczyną:
Ponieważ niemiecka armia w latach 1939-1942 straciła wielu żołnierzy, powstały wielkie niedobory ludzi. Dlatego polscy chłopcy z terenów Polski zajętych przez Niemcy zostali zobowiązani do służby w niemieckim wojsku. Wielu z tych Polaków zdecydowało się jednak walczyć przeciwko niemieckiej armii. Oni dezerterowali lub poddawali się i tak trafiali do 1-szej Polskiej Dywizji Pancernej. Ponieważ ich rodziny byłyby w niebezpieczeństwie gdyby ewentualnie trafili do niemieckiej niewoli, przyjmowali oni pseudonimy.
Dlatego mój ojciec
pozwolil się aresztować
Amerykanom w Tunezji w kwietniu 1943 roku.
Z Tunezji został przetransportowany do Wielkiej Brytanii, ponieważ posiadał
polskie obywatelstwo. Tam zameldował się na ochotnika do
Polskich Sił Zbrojnych
pod brytyjskim dowództwem w dniu 29-07-1943 roku i przyjął pseudonim Jerzy
Osypka.
Następnie
zameldował się w dniu 30-07-1943 do polskiego lotnictwa pod brytyjskim
dowództwem, ale nie zostal przyjęty.
W dniu 9-11-1943 został on przydzielony do kompanii administracyjnej, 8-go
Batalionu Strzelców, 1-szej Polskiej Dywizji Pancernej, 1-go Polskiego Korpusu.
W dniu 14-06-1944 zostal przeniesiony do 11-tej Kompanii Saperów, 1-szej
Polskiej Dywizji Pancernej, 1-go Polskiego Korpusu.
W Wielkiej Brytanii służył od 1943 do 1944 roku. Na kontynencie od 1944 do 1947 roku. W końcu zostal w dniu 19 maja 1947 roku zdemobilizowany i emigrowal do Królestwa Niderlandów.
Miejscowości w których był:
W Wielkiej
Brytanii służył od 1943 do 1944 roku włącznie.
Na kontynencie od 1944 do 1947 roku włącznie.
Od 8 sierpnia 1944 do 8 maja 1947 roku włącznie: Francja, Belgia, Niderlandy i Niemcy.
08-08-1944 - 06-09-1944 Caen, Falaise,
Abbeville - Francja
06-09-1944 - 16-09-1944 Ieper, Roeselare, Tielt, Gent, St.Niklaas, Stekene -
Belgia.
16-09-1944 - 22-09-1944 Koewacht, Axel, Hulst -Niderlandy.
28-09-1944 - 02-10-1944 Merxplas, Baarle-Heide - Belgia.
03-10-1944 - 08-11-1944 Baarle-Nassau, Gilze, Breda, Moerdijk - Niderlandy.
09-11-1944 - 08-04-1945 placówki na rzece Maas - Niderlandy.
14-04-1945 - 08-05-1945 Küsten Kanaal, Aschendörf, Papenburg, Ihrhöve, Leer -
Niemcy.
09-05-1945 - 19-04-1947 okupacja sektoru przydzielonego przez Aliantów w Niemczech.
W dniu 19-05-1947
roku został wreszcie zdemobilizowany i emigrowal do Niderlandów.
Ożenił się w Bredzie w 1950 roku. Miał dwóch synów. Tam rozpoczął firmę z
wyposażeniem mieszkań.
W roku 1958 zachorował i w październiku tego samego roku umarł na białaczkę.
Kto jest kto na
tej fotografii? (Mój ojciec leży w środku.) Fotografia została wykonana na
wystawie chałupnictwa zorganizowanej przez Polskie Towarzystwo Katolickie w
50-latach.
Na wystawie tej zaprezentowali swoje zdolności polscy wyzwoliciele, którzy w
międzyczasie stali się mieszkańcami gminy Breda.
Można było tam zobaczyć: introligatorstwo, zabawki, fornirowanie oraz artystycznie wykonane artykuły ze skóry, radiotechnikę, fotografie, ręcznie malowane rowery i znakomite prace tapicerów. Za dużo aby wszystko wymienić. Pomieszczenie na wystawę udostępniła wtedy firma Raming.
Reakcje proszę przesyłać na adres: info@depoolsesoldaat.nl
Z góry serdecznie dziekuję.
|
Ostatnia korekta: 14-01-2007 |